Zacznę od tego, że rodzina Larisch von Moennich z Karwiny (Karvina) była skoligacona z rodziną Schaffgotsch z Kopic (Koppitz) poprzez małżeństwo najmłodszego syna Larischów - Johanna Heinricha (1917-1997) z najstarszą córką Schaffgotschów - Wilhelminą (1919-1945).

​

Larischowie mieli 3 synów i 2 córki. Pierwszym dzieckiem i jednocześnie najstarszym synem był właśnie Heinrich (1913-1933).

To on jako pierworodny syn Olivii Lucretii i Johanna Larischów z Karwiny, miał w przyszłości przejąć rodzinny majątek.

Aby być do tego odpowiednio przygotowany, studiował na Wyższej Szkole Górniczej w Příbramie (Příbram/Przibram) w pobliżu Pragi.

Niestety szkoły nie ukończył, bo zmarł zaledwie 12 dni po swoich 20 urodzinach, 28 maja 1933 roku w Pradze.

Jego nagła śmierć do dzisiaj owiana jest tajemnicą i krąży kilka wersji odnośnie jej przyczyny.

​

Jedna z wersji mówi o tym, że Heinrich zmarł na zapalenie płuc, inna o śmierci wskutek upadku z konia, kolejna o fatalnym w skutkach uderzeniu w szyję piłeczką podczas gry w golfa, a jeszcze inna o chorobie *polio która bardzo szybko rozprzestrzeniła się z kończyn dolnych do płuc, powodując zatrzymanie oddechu, a następnie śmierć Heinricha. Jest jeszcze jedna wersja, o której niewiele się mówi.

Opisała ją w swojej książce "Solca. Tajemnice zamkowego parku" pani Erika Schweserova z Karwiny, której przodkowie mieszkali w nieistniejącej już Karwinie, w jednej z kolonii górniczych w pobliżu kopalni Gabriela, gdzie jako górnik, a później dowódca ratowników górniczych pracował jej pradziadek.

​

Ta najbardziej ciekawa (ale chyba najmniej prawdopodobna) wersja mówi, że śmierć Heinricha była rzekomo spowodowana jego miłością do pięknej pokojówki Walerii z Pałacu Solca.

WALERIA PRZECZEK urodziła się 5 listopada 1915 roku i służyła jako pokojówka w pałacu Larischów. Była nie tylko piękna, ale także inteligentna i utalentowana. Chciała zostać nauczycielką, ale jej rodziców nie było stać na sfinansowanie jej drogich studiów.

Jej matka znalazła przy niej kiedyś zdjęcie młodego hrabiego Heinricha, na co Walerie powiedziała jej, że pożyczyła je od panicza, aby mogła narysować Heinricha, ponieważ rysowanie było jej wielką pasją. Około dwa miesiące po śmierci Heinricha, Walerie wyskoczyła z najwyższego okna Pałacu Solca. Została przewieziona do szpitala w Boguminie, gdzie zmarła tydzień później. Wcześniej amputowano jej nogę i operowano z powodu wewnętrznych obrażeń.

 

Jednak z tą służącą i jej samobójstwem wiąże się także inna wersja, a mianowicie konflikt z Eugeniuszem Gajardim, długoletnim sługą w Pałacu Solca (Schloss Solza). Pracujący jako kucharz Gajardi, podobno nie lubił Walerii i bardzo jej dokuczał. Wrażliwa Waleria bardzo ciężko znosiła te konflikty. Po jednym z nich Waleria miała napisać list pożegnalny, wrzucić go do kosza na pranie i pójść na najwyższe piętro pałacu, gdzie wyskoczyła z okna.

Gajardi był w bardzo przyjaznych stosunkach z Larischami, którzy aby go kryć, mieli ukryć wspomniany list. Po śmierci Waleria została pochowana na cmentarzu ewangelickim w Stonawie. Hrabia Larisch (ojciec zmarłego Heinricha) miał zapłacić za skromny pogrzeb, a o całym wydarzeniu nie wolno było rozmawiać. Jaka była prawdziwa przyczyna śmierci Heinricha i Walerii, najprawdopodobniej nigdy się nie dowiemy.

​

Heinrich Larisch został pochowany w rodzinnym grobowcu na terenie majątku Larischów w Karwinie. Po zburzeniu grobowca w roku 1985, szczątki Heinricha zostały przeniesione do grobowca we Frysztacie (Freistadt).

​

* Poliomyelitis (choroba Heinego-Medina, ostre zapalenie rogów przednich rdzenia kręgowego, znane również jako nagminne porażenie dziecięce).

​

​

▷Jeśli korzystasz z /lub udostępniasz mozolnie zebrane i opublikowane przeze mnie tutaj informacje, uszanuj proszę moją pracę/mój czas i podaj źródło, czyli linka/adres mojej strony. Będę Ci za to bardzo wdzięczny :) 

​

​

© kopice.org 

Ostatnia aktualizacja 14 maja 2026